Doğru akım ve alternatif akım için Ohm yasaları

Ohm yasası, bir elektrik devresinde voltaj, akım ve direncin nasıl etkileşime girdiğini açıklar. Sıcaklık ve diğer fiziksel koşullar aynı kaldığı sürece, bir iletkendeki akımın voltajla birlikte arttığını ve dirençle birlikte azaldığını belirtir.

Gerçek: Ohm yasasının adı Alman fizikçi ve matematikçi Georg Simon Ohm'dan (1789-1854) alınmıştır.

• Voltaj (V)
  Voltaj, akımı bir devreden geçiren elektrik basıncıdır. Volt cinsinden ölçülür (V) ve genellikle elektriği bir noktadan diğerine iten "güç" olarak tanımlanır. Voltaj olmadan elektrik yükü hareket etmez, tıpkı su basınçsız bir borudan akmadığı gibi.

• Akım (I)
  Akım, elektrik şarjının akışıdır ve amper (A) cinsinden ölçülür. Belirli bir anda devrede ne kadar elektrik hareket ettiğini temsil eder. Bir hortumdan geçen su hacmi, akım ne kadar güçlüyse o kadar fazla elektrik aktığını düşünebilirsiniz.

• Direnç (R)
  Direnç, bir malzeme veya devre içindeki akım akışına karşı dirençtir. Ohm (Ω) cinsinden ölçülür. Direnç ne kadar yüksekse elektrik akımını o kadar yavaşlatır. Bunu, suyun veya bu durumda elektriğin ne kadar kolay geçebileceğini kısıtlayan bir sürtünme veya borudaki bir daralma gibi düşünün.

Ohm yasası, iki nokta arasındaki iletkenden geçen akımın iki noktadaki voltajla doğrudan orantılı olduğunu belirtir. Oransallık sabiti olan dirençle, bu ilişkiyi tanımlayan olağan matematiksel denkleme ulaşılır. Doğru Akım sistemlerinde Ohm'un yasası şöyle yazılır:

Burada I, amper cinsinden iletkendeki akımdır, V, volt cinsinden iletken boyunca ölçülen voltajdır ve R, ohm cinsinden iletkenin direncidir. Daha spesifik olarak Ohm yasası, bu ilişkideki R'nin akımdan bağımsız olarak sabit olduğunu belirtir.

Bir bobinden geçen alternatif akım manyetik bir akış oluşturur. Bu akış, tıpkı bir elektrik akımı gibi büyüklüğünü ve yönünü değiştirir.

Akış değiştiğinde, endüksiyon yasalarına göre bobinde bir emf (elektromotorik kuvvet) oluşturulur. Bu emf, bağlı kutup geriliminin tersi yönde etki eder. Bu olgu kendi kendine endüksiyon olarak bilinir.

Bir AC devresindeki kendi kendine endüksiyon şunlara neden olur:

• Akım ve voltaj arasındaki faz kayması

• Endüktif voltaj düşüşü

   

Sonuç olarak, ünitenin AC (alternatif akım) direnci, DC (doğru akım) devresinde ölçülebilenden daha büyük görünür.